Stedenband Maastricht-Rama
Muurschilderproject op Emile Weslyschool voltooid
Van 21 t/m 25 september heeft de Nicaraguaanse muurschilder Rosario Gámez samen met kinderen van de Maastrichtse Emile Weslyschool gewerkt aan een manshoge muurschildering. Het muurschilderproject is mede bedoeld om de kinderen bewust te maken van de vaak moeilijke situatie waarin hun leeftijdsgenoten in Rama verkeren. Maar het is natuurlijk ook een mooie gelegenheid om lekker creatief bezig te zijn en goed te leren samenwerken. Lees hieronder wat de leerlingen er zelf van vonden en bekijk de foto's van de totstandkoming en onthulling van alweer een prachtige muurschildering.
Ik ben Georgina en ben 10 jaar oud.
Onze school heeft meegedaan aan project Rama.
Ik vond dit hartstikke leuk om te doen.
Van te voren moesten we tekeningen maken. De goede tekeningen werden uitgekozen en gebruikt in het schilderij.Van mijn tekening stond er ook een een beetje tussen .Het was ook nog leuk omdat we een Spaanse leraar hadden. Nu kon ik ook nog een beetje Spaans leren.
Het was een super aardige meneer.
We werden per groepjes uitgekozen en mochten dan meewerken aan het schilderen.
Ik was samen met Reschad,Jason en Nirusch. Iedereen moest een andere kleur verven. Ik mocht paars en geel doen. Ik hoop dat we dit vaker gaan doen.
Bedankt Rozario.
Ik vond dit super om te doen.
Ik ben Jason en ik ben 10 jaar. Onze school heeft meegedaan met project Rama dit was leuk om te doen want dan mochten we schilderen. We werden in groepjes gedeeld ik was bij Reshad, Nirusch en Georgina en we hadden een Spaanse leraar. Hij was goed in schilderen en het verven was leuk want we mochten heel veel verven.
Mij naam is Mark, 11 jaar.
We begonnen op een dag met tekeningen maken. De schilder maakte er een grote tekening van. Toen moesten we met krijt op 2 witte doeken de lijnen overtrekken.
Daarna begonnen we met verven. Wij, groep 8, moesten als laatse alles over verven en de rest deed de schilder alles mooi maken.
Mijn naam is Reshad ik ben ik ben 11 jaar.
Ik vond het heel leuk om met project Rama te werken.
En ook het schilderen met een man die Spaans praat .
En ik vind de schilderij wel mooi en wel vet dat hij op onze school wordt opgehangen
En ik vond die film ook wel leuk .
Nu weet ik hoe hun leven is daar: werken, niet naar school, snel opstaan, dingen verkopen .
En ik vind het goed dat Maastricht en misschien ook andere steden hun helpen.
Mijn naam is Marissa ik ben 11 jaar oud
Het project van Rama was heel leuk.
Eerst mochten we met de Beamer die op een groot schildersdoek scheen met krijt de lijnen overtrekken met verschillende kleuren: roze, oranje, geel enz.
We hebben ook nog een dvd gekeken over Nicaragua met de stad Rama.
Het ging eerst over een jongen die naar school ging wat niet normaal is omdat die mensen die daar wonen arm zijn en de kinderen moeten helpen bij het werk.
Dat is 1 reden en de ouders kunnen de school ook niet betalen exclusief de spullen.
En het is daar doodnormaal als je een kind van 6 ziet die aan het werken is zoals een meisje wat we ook op de dvd zagen. Zij ging naar school maar zij werkte na schooltijd en ging dan tortilla’s verkopen en zo kregen zij dan geld voor het gezin. Maar in Nicaragua mag je niet aan de kleren zien dat je arm bent en daarom moeten de kleren gewassen en gestreken zijn.
We moesten bij het project van Rama ook voor dat we het schilderij in gingen kleuren met verf een tekening maken voor de grote tekening op het doek. Maandag hebben we dat met het krijt gedaan en s’middags ging groep 5 al aan de slag met schilderen. Dinsdag ging groep 6 schilderen woensdag groep 7 en donderdag was ik aan de beurt en ik moest de vlinder schilderen, een truitje van een kind en de cacaobonen.
