President Daniel Ortega: achtergrondinformatie

De 73-jarige president van Nicaragua is door de jaren heen bekend komen te staan als socialistisch politicus en revolutionair. Op dit moment is er veel kritiek over zijn hardhandige bestuursbewind in Nicaragua dat zich heeft geuit in protesten, gewonden, gevangenen en zelfs meer dan 350 doden.

Bron: The Guardian (2018)

In de laatste nieuws update over de politieke situatie in Nicaragua werd kort het politieke conflict uitgelegd en viel de naam van de Nicaraguaanse president ‘Daniel Ortega’ en het Sandinistische Nationale Bevrijdingsfront of ‘Frente Sandinista de Liberación Nacional‘ (Spaanse afkorting: FSLN) meer dan een keer. Reden genoeg om een wat duidelijker beeld te creëeren over deze man, zijn verleden en de politieke partij FSLN.

José Daniel Ortega Saavedra, oftewel Daniel Ortega, werd in 1945 geboren in ‘La Libertad’ dat zo’n 150 km van het voor ons bekende el Rama af ligt.

Bron: Google Maps (2018)

Al vanaf zijn 18e, begon Ortega’s revolutionaire karakter aan het licht te komen toen hij zich aansloot bij het toen nog vrij nieuwe FSLN. Dit is een tegenwoordig een socialistische politieke partij, maar in de jaren zestig was het FSLN voornamelijk een revolutionaire partij die tegen de dictatuur en corruptie van de toendertijd regerende familie Somoza streed. Zachtjes uitgedrukt, werd dit niet gewaardeerd en daarom werd Ortega van 1967 tot 1974 gevangen gezet en keerde pas in 1976 terug naar Nicaragua, naarmate de macht van de laatste Somosa begon af te nemen. Uiteindelijk kwam de guerillaoorlog in 1979 tot een einde nadat het laatste familielid van de familie Somoza uit Nicaragua werd verdreven.

Vanaf dat jaar, namen hoofdzakelijk de aanhangers van het FSLN, oftewel de Sandinisten, de macht over in Nicaragua in de vorm van een nieuw regeringscomité met een spectrum aan ideologieën. Echter, al snel bleek dat de Sandinisten de overhand in het bestuur hadden. Deze nieuwe regering betekende een tijd van revolutie en veranderingen voor de Nicaraguanen, voornamelijk op het gebied van land- en ideologiehervormingen. Onder het bewind van familie Somoza, werd het land op een liberalistische wijze bestuurd. Echter, onder de Sandinisten veranderde dit in het socialisme met, volgens sommigen, een vlaagje communisme erbij. Dit betekende dat de overheid zich meer ging bemoeien met de maatschappij, streefde naar solidariteit en benadrukte de maakbaarheid van de staat. Uiteraard waren er ook tegenhangers van het Sandinisme, genaamd de ‘Contra’s’. Deze groep werd gesteund door de VS, uit angst voor een communistische uitbraak op het Amerikaanse continent.

Maar hoe heeft Ortega zich dan uiteindelijk weten te ontwikkelen tot president? In 1979 werd een Comité voor de Wederopbouw opgericht, waar Ortega voorzitter van werd. Dit programma focuste onder anderen op het verminderen van het analfabetisme binnen Nicaragua, gelijkheid voor mannen en vrouwen en herverdeling van het door de Somoza’s door de jaren heen vergaarde bezit. Natuurlijk kreeg Ortega hierdoor meer en meer naamsbekendheid en toen in 1984 de eerste presidentiële verkiezingen werden gehouden na de dictatuur, wist Ortega deze te winnen. Dit was zijn eerste fase als president van Nicaragua en dit duurde tot 1990, totdat Violeta Barrios de Chamorro, als eerste vrouwelijke president, deze rol tot 1997 wist over te nemen tijdens de presidentiële verkiezingen.

In 2006 werd Ortega echter weer tot president gekozen en hij bleef nog langer president nadat hij in 2011 opnieuw gekozen werd. Hoewel Ortega vaker is beschuldigd van verkiezingsfraude tijdens de verkiezingen, bleef hij populair onder de armere bevolking dankzij zijn diverse sociale programma’s gericht op armoedebestrijding.

Vanaf 2014 lijkt er iets te veranderen. Na een wetswijziging, is het nu mogelijk om niet twee maar drie achtereenvolgende termijnen van vijf jaar president te zijn van Nicaragua. De oppositie zag dit als een gevaar voor de democratie. In 2016 werd Ortega weer als president verkozen. Dit leidde tot veel commentaar en er werd zelfs gesproken van het opzetten van een Ortega familiedictatuur omdat belangrijke posities aan Ortega familieleden toebedeeld werden. Ortega’s echtgenote werd bijvoorbeeld benoemd tot vice-president.

Dit leidde niet alleen tot kritiek vanuit de oppositie, maar ook vanuit de Nicaraguanen zelf. Vooral de afgelopen maanden zijn er hardnekkige antiregeringsprotesten op touw gezet. Nog feller werden deze, nadat Ortega onverwachts een pakket aan maatregelen aankondigde, die een verhoging aan sociale premies en een verlaging aan uitkeringen zouden betekenen. Bij deze protesten kwamen tientallen mensen om het leven, wat de situatie alleen nog maar verslechterde. Op dit moment worden er namelijk nog meer protesten gevoerd tegen het gebruikte overheidsgeweld, maar dit lijkt alleen maar een averechtse werking te hebben met als resultaat: een alsmaar oplopend gewonden-, gevangenen- en dodenaantal.

Bron: Al Jazeera (2018)

Volgens de Verenigde Naties, worden meerdere mensenrechten, voornamelijk op naam van de regering, dagelijks geschonden in Nicaragua. Er wordt dan ook opgeroepen dit geweld per direct te staken en in plaats daarvan een politiek dialoog op te zetten.